Την Κυριακή βαφτίσαμε τη μικρή μας κορούλα και περάσαμε τόσο όμορφα... όλα πήγαν κατ' ευχήν και η συγκίνηση μου περίσευε... καθώς έβγαζα φωτογραφία τα προσκλητήρια της βάπτισης, έπεσε το μάτι μου στους στίχους του ποιήματος του Γ. Ρίτσου που είχα γράψει στην πίσω μεριά του προσκλητηρίου και τα μάτια μου βούρκωσαν... από συγκίνηση! (αχ το εχω αυτό το ελλάτωμα είμαι πολύ ευαίσθητη, μπορω να βάλω τα κλάματα έτσι απλά με μια σκέψη, μια εικόνα, μια είδηση!)

Σκέφτηκα πως είμαι τόσο τυχερή που έχω δυο πανέμορφα κορίτσια, ναι το λέω και δεν το πιστεύω έχω πιά ΔΥΟ κορίτσια! Δυό φορές γονιός...ενα παιδί που αρχίζει τωρα τη ζωούλα του, μια μεγάλη διπλή ευθύνη απο μερους μου...μια διπλή χαρά στη ζωή μου...
Δε θα πω τίποτα άλλο, θα σας αφήσω με το ποίημα (και την υπόσχεση να σας δείξω τι άλλο είχαμε ετοιμάσει για τη βάπτισή μας). 

Αφιερωμένο στα κοριτσάκια μου, στο καθένα ξεχωριστά...